عمل ترمیمی (ثانویه) بینی برای جبران عمل های زیبایی ناموفق

همیشه همه‌ی بیماران از نتایج حاصل از عمل جراحی بینی‌شان خرسند نیستند. حتی برخی افراد ممکن است به خاطر ظاهر بینی‌شان بعد از عمل زیبایی بینی یا همان رینوپلاستی بیشتر از قبل خجالت زده شوند و اعتمادبه‌نفس کمتری داشته باشند. این نتایج نامطلوب ممکن است به خاطر این موارد باشد:

  • جراح بینی تجربه‌ی کافی نداشته است یا مراحل و تکنیک‌های جراحی نادرستی را انجام داده است.
  • نتیجه‌ی عمل با چیزی که بیمار از ابتدا مد نظر داشت مطابقت ندارد.
  • مشکل یا مشکلات جدیدی بعد از عمل جراحی به وجود آمده است.

به‌طورکلی، این مشکلات در دو مقوله جای می‌گیرند: عملکرد تکنیکی جراح قبلی “بسیار تهاجمی ” بود یا ” به قدر کافی شدید نبود” که بتواند تغییراتی خوبی را در فرم بینی ایجاد کند. اگر قبلاً عمل زیبایی بینی (رینوپلاستی) داشته‌اید و حالا مشکلاتی در تنفس یا در ظاهر و فرم خارجی بینی‌تان دارید، می‌توانید با یک پزشک متخصص صحبت کنید، این کار به شما کمک می‌کند تا بفهمید که آیا می‌توانید عمل جراحی ثانویه یا ترمیمی را روی بینی‌تان انجام دهید یا خیر.

دلایلی برای انجام عمل بینی ثانویه یا ترمیمی


رینوپلاستی

در اینجا به برخی از مهم‌ترین دلایل انجام رینوپلاستی مجدد یا همان عمل بینی ثانویه اشاره می‌کنیم:

  • ظاهر مصنوعی و غیر طبیعی بینی
  • باقی ماندن قوز بینی
  • بینی فرورفته یا بینی با تیغه‌ی بیش‌ازحد داخل رفته (ناهنجاری فرمی به شکل V وارونه)
  • برگشته شدن بیش‌ازحد نوک بینی به‌طرف بالا یا رو به پایین
  • کج شدن نوک بینی یا کج شدن کامل بینی
  • نامتقارن بودن نوک بینی، یک‌سوم بالایی بینی یا دوسوم میانی بینی
  • آویزان بودن تیغه‌ی پوستی بین دو حفره بینی (columella) یا تورفتگی آن
  • جا به جا شدن ایمپلنت در بینی یا خارج شدن آن از بینی
  • بینی با بقیه‌ی اجزای صورت توازن و همخوانی ندارد (خیلی کوچک یا خیلی بزرگ است).
  • مشکلات تنفسی و گرفتگی بینی به وجود آمده است.

نکاتی درباره‌ی جراحی ترمیمی و ثانویه‌ی بینی


قبل از انجام عمل جراحی ترمیمی بینی یا جراحی ثانویه‌ی بینی، پزشک باید با بیمار صحبت کند تا از دلایل نارضایتی او را از نتایج بعد از عمل جراحی زیبایی اولیه بینی‌اش مطلع شود و سپس اهداف واقع‌بینانه و بخصوصی را برای عمل جراحی ثانویه‌ی بینی مشخص کند. صحبت‌های مبهم یا اهداف انتزاعی و غیرواقعی بیمار می‌توانند مختل کننده باشند و نتوانند کمکی به پزشک جراح در برنامه‌ریزی برای یک طرح درمانی موفق کنند. همچنین نباید خیلی زود برای انجام عمل جراحی ترمیمی بینی تصمیم‌گیری کرد. ورم بعد از عمل می‌تواند نتایج نهایی جراحی زیبایی بینی را منحرف کند؛ ممکن است یک سال تا یک سال و نیم طول بکشد تا ورم ناشی از عمل زیبایی اولیه‌ی بینی کاملاً برطرف شود. در مواردی که ترمیم بینی بیش‌ازحد انجام گرفته است، شاید دیگر غضروف کافی در بینی باقی نمانده باشد تا بینی را بتوان به‌خوبی فرم داد. در این صورت جراح ممکن است برای بازسازی بینی ناچار شود که غضروفی را از نواحی دیگر بدن به بینی پیوند بزند. این غضروف پیوندی معمولاً از گوش و دنده‌ها گرفته می‌شود. همچنین ممکن است از جراحی قبلی، جای زخم و برشی یا پوست سفت شده‌ای در بیمار باقی مانده باشد. در این صورت، عمل رینوپلاستی ثانویه لزوماً بیشتر به یک عمل بازسازی و ترمیم شبیه خواهد بود.

عمل ترمیم بینی چگونه انجام می‌شود؟


عمل ترمیمی

 به‌طورکلی امروزه اکثر جراحان پلاستیک تنها از دو تکنیک عمده و اصلی برای انجام عمل ترمیمی بینی یا جراحی بینی ثانویه استفاده می‌کنند. یکی از این روش‌ها، جراحی بسته  و دیگری ، روش جراحی بازبینی یا رینوپلاستی باز نام دارند.

عمل ترمیمی بینی با روش باز

در روش جراحی بازبینی، یک برش در قسمت خارجی بینی و در امتداد بخش کلوملا- columella – (بخشی که در قسمت رو به پایین بینی و در وسط دو حفره‌ی بینی قرار دارد) ایجاد می‌شود. سپس پوست بینی از اسکلت و چهارچوب نگه‌دارنده‌ی زیر خود که از استخوان و غضروف تشکیل شده است، جدا می‌شود. سپس این چهارچوب را تراش می‌دهند تا بینی به فرم ایدئال و موردنظر برسد. هرگاه بینی فرم داده شد و فرم و ظاهر موردنظر را گرفت، پوست بلند شده را روی چهارچوب فرم گرفته برمی‌گردانند. در پایان این عمل جراحی، یک آتل روی بینی قرار می‌دهند تا بینی بتواند در مدت زمان بهبودی و نقاهت، فرم جدید خود را حفظ کند. این شیوه‌ی جراحی را معمولاً برای عمل‌های ترمیمی پیچیده و دشوارتری بکار می‌برند. اگرچه، عمل جراحی ثانویه و ترمیمی بینی ممکن است اغلب به اشتباه برای بیمار توصیه و انجام شود زیرا بافت‌های بینی هنوز تحت تأثیر عمل قبلی بینی هستند و زخم‌ها هنوز بهبود نیافته‌اند و این عمل مجدداً باعث آسیب بیشتر و تخریب ساختارهای سالم باقی مانده شود و روند بهبودی بینی می‌تواند با انحراف و جای زخم آن در طولانی مدت همراه باشد. ایجاد یک برش غیرضروری در بخش وسط بین دو حفره بینی (columella) می‌تواند بستن بافت‌های بینی تحت فشار را دشوار کند که این امر می‌تواند در نتایج نهایی این جراحی در زیبایی بینی تأثیر منفی داشته باشد. روش جراحی بازبینی، همچنین می‌تواند با قطع کردن اتصالات رباطی طبیعی بین ساختارهای نگه‌دارنده بینی، باعث از بین رفتن ساختار نگه‌دارنده‌ی نوک بینی شود و در نتیجه ممکن است منجر به کوتاه بن نظر رسیدن نوک بینی شود. برخی اطلاعات حاکی از آن‌اند که بیمارانی که تحت عمل ثانویه‌ی بینی با روش باز قرار گرفته‌اند، نسبت به بیمارانی که عمل جراحی ثانویه بینی به روش بسته انجام داده‌اند، دچار بدفرمی‌های و ناهنجاری‌های بیشتر و جدی‌تری شده‌اند؛ بنابراین جراحان پلاستیک فقط در پیچیده‌ترین و دشوارترین موارد جراحی رینوپلاستی ترمیمی از روش جراحی بازبینی انجام می‌دهند که در آن مزایای عمل بیشتر از معایب آن خواهد بود.

عمل ترمیمی بینی با روش جراحی بسته 

در رینوپلاستی یا جراحی ترمیمی بینی به روش بسته، همه‌ی برش‌های لازم برای انجام جراحی، در داخل بینی ایجاد می‌شوند. این روش جراحی را اغلب به‌عنوان رینوپلاستی “نامرئی” می‌نامند زیرا بعدازاین عمل، هیچ جای برشی بروی بینی قابل‌رؤیت نیست. در طی انجام این روش، پوست بینی را از چهارچوب استخوانی و غضروفی نگه‌دارنده‌ی خود بلند می‌کنند تا بتوان این چهارچوب را به شکل و فرم موردنظر تراش داد. در پایان این جراحی، پوست را به‌آرامی روی چهارچوب جدید و فرم داده‌ی بینی قرار می‌دهند زیرا این پوست اصلاً از روی چهارچوب خود کاملاً جدا نشده است. این مرحله بسیار مهم است زیرا یک جراح پلاستیک با تجربه  می‌داند که بهتر است تا حدی که امکان دارد، نباید ساختار طبیعی بینی را تخریب و دگرگون کرد تا فضای کمتری برای تورم، همچنین احتمال کمتری برای ایجاد جای زخم (اسکار) و مشکلاتی بعد از عمل جراحی وجود داشته باشد. علاوه بر این، عصب‌ها و مجاری خونی کمتری از بینی قطع می‌شوند و این موضوع این روش را بی‌خطر و ایمن‌تر می‌سازد، همچنین مدت‌زمان لازم برای بهبودی بعد از عمل سریع‌تر خواهد بود و حس طبیعی بینی سریع‌تر برمی‌گردد. قابلیت پیش‌بینی نتیجه‌ی این نوع عمل نیز تا حد قابل‌توجهی افزایش می‌یابد، زیرا جای کمتری برای خطاها و ورم کمتری بعد از عمل وجود خواهد داشت، مشکلاتی که منجر به انحراف، بدفرمی، نامتقارن بودن و کج شدن ظاهر نهایی بینی می‌شوند و اغلب در نتیجه‌ی انجام یک جراحی اولیه‌ی بینی به روش باز رخ می‌دهند.

کدام روش جراحی برای عمل ترمیمی بینی مناسب‌تر است؟


یکی دیگر از برداشت‌های غلطی که در بسیاری از وب‌سایت‌ها آمده است این ست که عمل جراحی ترمیمی و ثانویه بینی بهتر است با استفاده از روش باز انجام بگیرد زیرا با این روش، پزشک در طول انجام عمل دید بهتری به محل جراحی خواهد داشت. اگرچه، این تفکری نادرست و پیش پا افتاده است، زیرا در روش جراحی بسته است که جراح می‌تواند در پایان جراحی، دید بهتری از فرم جدید و واقعی بینی داشته باشد، درحالی‌که در روش باز بینی، با به‌هم‌ریختگی ساختار داخلی بینی و بیشتر بودن تورم، فرم واقعی و نهایی بینی دقیقاً معلوم نیست. در جراحی ترمیمی بینی که بینی هنوز جای زخم و آسیبی از عمل قبلی دارد، هدف از انجام عمل باید کمتر کردن آسیب دیدگی بافت‌ها و تخریب کمتر ساختار طبیعی و همچنین پرهیز از ایجاد برش‌هایی باشد که جایشان برای همیشه در نوک بینی باقی خواهد ماند. در عمل‌های جراحی ترمیمی و ثانویه‌ی بینی، روش جراحی بسته روشی دقیق‌تر می‌باشد و بافت سالم باقی مانده در بینی را بهتر حفظ می‌کند و قابلیت پیش‌بینی نتایج بلند مدت این عمل جراحی را بالا خواهد برد. متأسفانه، جراحان بی‌تجربه‌ای که با بدفرمی بینی و دگرگونی ساختار بینی مواجه می‌شوند، اغلب سعی می‌کنند تا عمل فرم دهی را بیشتر انجام دهند که می‌تواند باعث آسیب بیشتری به بافت سالم باقی‌مانده بینی گردد، همچنین جای برش و بافت اسکار بیشتری به وجود می‌آید و فرایند بهبودی و نقاهت بعد از عمل طولانی‌تر خواهد بود. راه بهتر و عاقلانه‌تر این است که برای افزایش میزان دقت جراحی، قابلیت پیش‌بینی نتایج و کاهش آسیب به بافت‌ها و خطر بروز مشکلات، جراحی ترمیمی بینی به روش بسته انجام شود.

تفاوت عمل ثانویه بینی با عمل اولیه چیست؟


یکی از تفاوت‌های عمده‌ی بین عمل بینی یا رینوپلاستی اولیه و عمل ثانویه یا ترمیمی بینی این است که در عمل ثانویه بینی پیوند غضروف کمتر امکان‌پذیر است زیرا بافت پیوندی کمتری در دسترس می‌باشد. این امر ممکن است عمل جراحی ترمیمی بینی را دشوارتر سازد زیرا بخش زیادی از بینی از دست رفته است یا غضروف طبیعی که از بینی باقی‌مانده است بسیار ضعیف شده است. در این شرایط جراح باید از تجربه، مهارت و حس زیبایی‌شناسی خود برای اصلاح غضروف‌های موجود در بینی استفاده کند تا بتواند ظاهری طبیعی و جذاب‌تری را به بینی ببخشد. غضروف‌های باقی‌مانده اغلب ناکارآمد، بدفرم شده، خرد یا له شده و اسکار دار می‌شوند و یا ممکن است کاملاً از بین رفته باشند؛ اما ازآنجایی‌که این غضروف‌ها چهارچوب طبیعی تیغه و نوک بینی هستند، جراحان همیشه ترجیح می‌دهند که از قطعات غضروفی خارجی از گوش یا دنده استفاده کنند که برای بینی غیرطبیعی و ناسازگار هستند. این نوع غضروف‌های پیوندی به راحتی با فرم نازک و ظریف غضروف‌های نرم طبیعی بینی تطبیق داده نمی‌شوند زیرا این غضروف‌ها اغلب خیلی ضخیم، خیلی بزرگ و خیلی سخت هستند.

مراقبت‌های بعد از انجام عمل ترمیمی (مجدد) بینی چیست؟


مراقبت های بعد از عمل

بعد از عمل جراحی زیبایی بینی، شما را به بخش ریکاوری می‌برند تا در آنجا استراحت کنید و اثرات بیهوشی در شما کاملاً از بین بروند. در این حین پرستار در کنارتان می‌ماند تا مطمئن شود که ریکاوری یا بهبودی‌تان به خوبی پیش می‌رود، همچنین وقتی هوشیارتر شدید و کاملاً بهوش آمدید، می‌تواند داروهای مسکن، مقداری آب و یا مقدار یخ به شما بدهد. بعدازآنکه بیهوشی‌تان کاملاً از بین رفت، می‌توانید با یکی از همراهانتان یا ولی‌تان از بیمارستان مرخص شوید و یا می‌توانید یک شب در بخش بستری بیمارستان که در آنجا پرستاران 24 ساعته به شما در مراقبت‌های بعد از عمل و مصرف داروهای بعد از عمل کمک خواهند کرد.

بهترین وضعیت در زمان بهبودی بعد از عمل این است که تکیه‌گاه تختتان را بالا بیاورید تا سرتان کمی بالاتر از بدنتان قرار بگیرد. در اولین شب بعد از عمل، ممکن است به دفعات بیشتر نیاز به دستشویی رفتن داشته باشید. این وضعیت طبیعی می‌باشد و به خاطر مایعات وریدی است که در حین عمل جراحی به شما زده شده است.

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *